|
مصطفی سرخیل
|
||
|
حقوقی وثبتی /سیاسی اجتماعی /شخصی |
بوی جوی مولیان آید همی
یاد یار مهربان آید همی
ریگ آموی و درشتی‌های او
زیر پایم پرنیان آید همی»
باز برگشتم؛ سلام ای زاویه
کوچه‌کوچه بوی قرآن می‌دهی
بغض‌ها راه گلو را بسته‌اند
تا سراغی از شهیدان می‌دهی
خواستم از جنگ بنویسم، نشد
گوییا دست و زبانم لال شد
لاله‌های شهرمان آمد به یاد
چشم‌هایم خیس و خونین‌بال شد
باز می‌افتم به یاد آن زمان
یاد بازی «تکاور» با «هما»
یاد روزی که «مهاجر» گل نخورد
یاد آن لبخند‌ها و اشک‌ها
یاد آن مادربزرگ ساده‌ای
که دعا می‌کرد اهل شهر را
یاد آن همسایگی‌های قشنگ
که نمی‌دیدیم روی قهر را
یاد آن کفش و لباس تیره‌رنگ
یاد آن پیراهن طوسی بخیر
یاد آن نظم و نظام و انضباط
در دبیرستان فردوسی بخیر
یاد آن ماه محرّم‌ها بخیر
یاد آن شام غریبان حسین(ع)
یاد آن پیری که با شال عزا
جان سپرد و گشت مهمان حسین(ع)
آی مردم! آی مردم! آی ... آی
یادتان مانده است آن صف‌های نفت
کرسی و هیزم، زغال و بوی دود
روزهای خوبمان انگار رفت
یادتان مانده است در آن سال‌ها
کوچه‌هامان بوی نان تازه داشت
چشم‌های مادران، پیشِ تنور
سرخ بود و اشکِ بی‌اندازه داشت
سال‌های سال حسرت خورده‌ایم
کاش برمی‌گشت آن ایّام خوب
بهترین آوازهای شهر بود
آن اذان خاص، هنگام غروب
مصطفی سرخیل عضو اصلی ودبیر هییت مدیره کانون سردفتران ودفتریاران اسناد رسمی استان مرکزی، فوق لیسانس حقوق عمومی سردفتر اسناد رسمی یک ساوه ومدرس دانشگاه,مدیر گروه حقوق دانشگاه علمی وکاربردی شهرداری ساوه وعضو شورای آموزش وپورش شهرستان ساوه آدرس دفتر ساوه خیابان امام خمینی ره کوچه شفق ساختمان پزشکان مرکزی تلفن 08642220880ایمیل sarkheilmostafa@yahoo.com/
من که فرزند این سرزمینم در پی توشه ای خوشه چینم
شادم از پیشه ی خوشه چینی رمز شادی بخوان از جبینم
قلب ما بود مملو از شادی بی پایان
سعی ما بود بهر آبادی این سامان
خوشه چین کجا اشک محنت به دامن ریزد
خوشه چین کجا دست حسرت زند بر دامان
ای خوشا پس از لحظه ای چند آرمیدن
همره دلبران خوشه چیدن
از شعف گهی همچو بلبل نغمه خواندن
گه از اینسو به آنسو دویدن
بر پا بود جشن انگور ای افسونگر نغمه پرداز
در کشور سبزه وگل با شور وشعف نغمه کن ساز
قلب ما بود مملو از شادی بی پایان
سعی ما بود بهر آبادی این سامان
خوشه چین کجا اشک محنت به دامن ریزد
خوشه چین کجا دست حسرت زند بر دامان
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَاكْتُبُوهُ وَلْيَكْتُبْ بَيْنَكُمْ كَاتِبٌ بِالْعَدْلِ وَلا يَأْبَ كَاتِبٌ أَنْ يَكْتُبَ كَمَاعَلَّمَهُ اللَّهُ فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئًا فَإِنْ كَانَ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا أَوْ لا يَسْتَطِيعُ أَنْ يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ وَاسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِنْ رِجَالِكُمْ فَإِنْ لَمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِفَرَجُلٌ وَامْرَأَتَانِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاءِ أَنْ تَضِلَّ إِحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَاهُمَا الأخْرَى وَلا يَأْبَ الشُّهَدَاءُ إِذَا مَا دُعُواوَلا تَسْأَمُوا أَنْ تَكْتُبُوهُ صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا إِلَى أَجَلِهِ ذَلِكُمْ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ وَأَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَأَدْنَى أَلا تَرْتَابُوا إِلا أَنْتَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلا تَكْتُبُوهَا وَأَشْهِدُوا إِذَا تَبَايَعْتُمْ وَلا يُضَارَّ كَاتِبٌ وَلا شَهِيدٌوَإِنْ تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَيُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ (٢٨٢)سوره مبارکه بقره
|