|
مصطفی سرخیل
|
||
|
حقوقی وثبتی /سیاسی اجتماعی /شخصی |
سخنان بزرگان درباره ی تملق - چاپلوسی
-آنهائیکه در زبان بازی مهارت بخرج میدهند، اغلب نیت ناپاکی را در قلب خود میپرورانند. «ولتر»
-از پست همتی شخصی است که فریفته بمداحی مردم شود. «جواهر الاخلاق»
-اگر خواهی که رسته باشی، از نا کسی که خسیس و چاپلوسی که توانگر شده باشد حذر کن. «بو علی سینا»
-القاب دروغ مردم را طاغی کند و هوس خام در دماغ آنان پزد تا بر دیگران جور و ستم روا دارند.
-انسان همانقدر که از تمجید و تحسین و احترام نرم و رام میشود همانقدر از تملق و چاپلوسی و تزویر میگریزد و منزجر میگردد. «دیل کارنگی»
-بپرهیز از اینکه کسی را بآنچه در او نیست ستایش کنی زیرا کردار او حقیقت را آشکار میکند و دروغ تو پیدا میشود. «حضرت امیر (علیه السلام)»
-به غیر از قوت نفس و عدالتخواهی چیز دیگری نمیتواند جلوی چاپلوسی و تملق را بگیرد.
-بسیاری از افراد بخار یک استخوان خود را به سگ تبدیل میکنند. «مثل سوئدی»
-بیشتر کسانی موفق شده اند که کمتر تعریف شنیده اند. «امیل زولا»
-بیان متملق عملی است آلوده بزهر. «مثل لاتینی»
-تملق خوراک ابلهان است. «شکسپیر»
-تملق در زبان من راه ندارد و اگر فریفته تملق میگشتم بدین موقع نمیرسیدم.
-تملق و مزاح گوئی سکه تقلبی است که جاه طلبی ما آن را رواج داده است. «لارشفوکولد»
-تملق با کرامت اخلاق بندرت در یکجا جمع میشود. «کنفوسیوس»
-تملق سم شیرین است. «مثل آلمانی»
-تملق کنیز رذائل است. «مثل لاتینی»
-ثنای کم از استحقاق عجز و یا حسد است، ثنای زیاد از ارزش چاپلوسی و نفاق میباشد. «حضرت امیر (علیه السلام)»
-چاپلوسی هم گوینده را فاسد میکند و هم شنونده را. «دیل کارنگی»
-خود سری تولید حسد و بیشرمی و تملق میکند. «مارکول»
-در برابر آنکس که عسل روی زبان دارد از کیف پولت محافظت کن. «مثل آلمانی»
-در بین حیوانات اهلی و رام شده از همه خطرناکتر مرد چاپلوس است. «مثل یونانی»
-رگ خواب ایرانی تملق است. «مثل ایرانی»
-فریب خوش سخنی و شیرین زبانی ستایشگران را نخورید که دشمن پنهانی شمایند. «حضرت امام صادق (علیه السلام)»
-فرق است میان مدح و ثنائیکه از قلب پاک بر میخیزد و یا چاپلوسی و تملق که سرمایه ی فساد است. «دیل کارنگی»
-کسیکه به شما تملق میگوید، یا سرتان کلاه گذاشته و یا امیدوار است کلاه بگذارد. «مثل رومانی»
-کسیکه در ایام موافقت و خوشی ترا ثنا گوید بآنچه در تو نیست البته در روز ناسازی و افتراق هم از دروغ و بهتان در حق تو دریغ نخواهد داشت. «افلاطون»
-متملقین و مردان دانشمند با هم سازگار نتوانند بود. «ناپلئون»
-متملق یا نادانی است که خیال تحقیر مرا دارد یا شارلاتانی است که میخواند فریبم دهد. «مثل چینی»
-مرد متملق یک دشمن مخفی است. «مثل مجارستانی»
-وقتی تملق میگوئی تا مقامی بدست آوری از مقام و مرتبه ی بهتری تنزل کرده ای.
-هر کس ارباب خود را تملق گوید در نهایت بدو خیانت میکند. «ماسیون»
-هر کس را بیشتر دوست داری کمتر باو تملق بگو. «مولیر»
-همیشه در زندگیم نه تملق گفته ام نه متملق را بنام دوست پذیرفته ام. «غ.ذ»
از صحبت دوستی برنجم
کاخلاق بدم حسن نماید
عیبم هنر و کمال بیند
خارم گل و یاسمن نماید
کودشمن شوخ چشم ناپاک
تاعیب مرا بمن نماید
سعدی
-بعمر خویش مدح کس نگفتم
دری از بهر دنیا می نسفتم
عطار
-ستایش سرایان نه یار تواند
نکوهش کنان دوستدار تواند
چنان دان آنرا بکس نکو خواه تست
که گوید فلان خار در راه تست
سعدی
-الا تا نشنوی مدح سخن گوی
که اندک مایه نفعی از تو دارد
وگر روزی مرادش بر نیاری
دو صد چندان ز عیبت برشمارد
عطار
|+|
نوشته شده در چهارشنبه ششم شهریور ۱۳۹۲ساعت توسط مصطفی سرخیل وهمکاران
|
درباره وبلاگ
مصطفی سرخیل عضو اصلی ودبیر هییت مدیره کانون سردفتران ودفتریاران اسناد رسمی استان مرکزی، فوق لیسانس حقوق عمومی سردفتر اسناد رسمی یک ساوه ومدرس دانشگاه,مدیر گروه حقوق دانشگاه علمی وکاربردی شهرداری ساوه وعضو شورای آموزش وپورش شهرستان ساوه آدرس دفتر ساوه خیابان امام خمینی ره کوچه شفق ساختمان پزشکان مرکزی تلفن 08642220880ایمیل sarkheilmostafa@yahoo.com/
من که فرزند این سرزمینم در پی توشه ای خوشه چینم
شادم از پیشه ی خوشه چینی رمز شادی بخوان از جبینم
قلب ما بود مملو از شادی بی پایان
سعی ما بود بهر آبادی این سامان
خوشه چین کجا اشک محنت به دامن ریزد
خوشه چین کجا دست حسرت زند بر دامان
ای خوشا پس از لحظه ای چند آرمیدن
همره دلبران خوشه چیدن
از شعف گهی همچو بلبل نغمه خواندن
گه از اینسو به آنسو دویدن
بر پا بود جشن انگور ای افسونگر نغمه پرداز
در کشور سبزه وگل با شور وشعف نغمه کن ساز
قلب ما بود مملو از شادی بی پایان
سعی ما بود بهر آبادی این سامان
خوشه چین کجا اشک محنت به دامن ریزد
خوشه چین کجا دست حسرت زند بر دامان
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَاكْتُبُوهُ وَلْيَكْتُبْ بَيْنَكُمْ كَاتِبٌ بِالْعَدْلِ وَلا يَأْبَ كَاتِبٌ أَنْ يَكْتُبَ كَمَاعَلَّمَهُ اللَّهُ فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئًا فَإِنْ كَانَ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا أَوْ لا يَسْتَطِيعُ أَنْ يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ وَاسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِنْ رِجَالِكُمْ فَإِنْ لَمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِفَرَجُلٌ وَامْرَأَتَانِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاءِ أَنْ تَضِلَّ إِحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَاهُمَا الأخْرَى وَلا يَأْبَ الشُّهَدَاءُ إِذَا مَا دُعُواوَلا تَسْأَمُوا أَنْ تَكْتُبُوهُ صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا إِلَى أَجَلِهِ ذَلِكُمْ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ وَأَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَأَدْنَى أَلا تَرْتَابُوا إِلا أَنْتَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلا تَكْتُبُوهَا وَأَشْهِدُوا إِذَا تَبَايَعْتُمْ وَلا يُضَارَّ كَاتِبٌ وَلا شَهِيدٌوَإِنْ تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَيُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ (٢٨٢)سوره مبارکه بقره
منوی اصلی
نوشته های پیشین
پیوندها
|