|
مصطفی سرخیل
|
||
|
حقوقی وثبتی /سیاسی اجتماعی /شخصی |
گروهی از بچه ها در نزدیکی دو ریل راه آهن مشغول بازی کردن بودند.یکی از این دو ریل قابل استفاده بود و دیگری غیر قابل استفاده.
یکی از بچه ها تنها روی ریل فلزی خراب بازی می کرد و پس از مدتی روی همان ریل خوابش برد و همچنین سه کودک دیگر نیزروی ریل سالم به خواب فرورفتند .
قطار در حال آمدن بود و سوزن بان باید تصمیم می گرفت که مسیرقطار را تغییر داده و جان سه کودک را نجات دهد و یک کودک قربانی شود یا بالعکس.
بیشتر مردم منحرف کردن قطار رابرای نجات سه کودک انتخاب می کنند این انتخاب از نظر عاطفی و ...اخلاقی شاید صحیح باشد اما در این تصمیم گیری آن یک کودک عاقل به خاطر دوستان نادان خود قربانی می شود.
کودکی که ریل از کار افتاذه را برای بازی انتخاب کرده بود هرگز تصور نمی کرد روزی مرگ او اینگونه رقم بخورد. اگرچه هر چهار کودک مکان نامناسبی را برای بازی برگزیده بودند ولی کودکی که نظر عاقلانه تری را برگزیده بود قربانی شد و با این تصمیم عجولانه نه تنها آن کودک بی گناه بلکه زندگی همه مسافران به خطر افتاد زیرا ریل از کار افتاده سبب واژگون شدن قطار گردید و همه ی مسافران قربانی این تصمیم شدند و نتیجه ی آن چیزی جز زنده ماندن آن سه کودک نادان نبود.
به یاد داشته باشید که آنچه درست است همیشه
محبوب و مطلوب نیست و آنچه که محبوب است همیشه حق و صحیح نیست
برگرفته از وبلاگ استاد رحیم نیکنام
موضوع خیلی جالبی که امروزه باید در خیلی تصمیم گیری های مدیریتی ما مد نظر قرار بگیرد .اما بنا به دلایلی که منطقی ومعقول نیست بعضا قربانی بعضی حرکت های جمعی سخیف قرار می گیرد /توجه داشته باشیم این موضوع کاربردش بیشتر در حرفه سردفتری است .به جزییات آن در آینده نزدیک بیشتراشاره می کنم .
مصطفی سرخیل عضو اصلی ودبیر هییت مدیره کانون سردفتران ودفتریاران اسناد رسمی استان مرکزی، فوق لیسانس حقوق عمومی سردفتر اسناد رسمی یک ساوه ومدرس دانشگاه,مدیر گروه حقوق دانشگاه علمی وکاربردی شهرداری ساوه وعضو شورای آموزش وپورش شهرستان ساوه آدرس دفتر ساوه خیابان امام خمینی ره کوچه شفق ساختمان پزشکان مرکزی تلفن 08642220880ایمیل sarkheilmostafa@yahoo.com/
من که فرزند این سرزمینم در پی توشه ای خوشه چینم
شادم از پیشه ی خوشه چینی رمز شادی بخوان از جبینم
قلب ما بود مملو از شادی بی پایان
سعی ما بود بهر آبادی این سامان
خوشه چین کجا اشک محنت به دامن ریزد
خوشه چین کجا دست حسرت زند بر دامان
ای خوشا پس از لحظه ای چند آرمیدن
همره دلبران خوشه چیدن
از شعف گهی همچو بلبل نغمه خواندن
گه از اینسو به آنسو دویدن
بر پا بود جشن انگور ای افسونگر نغمه پرداز
در کشور سبزه وگل با شور وشعف نغمه کن ساز
قلب ما بود مملو از شادی بی پایان
سعی ما بود بهر آبادی این سامان
خوشه چین کجا اشک محنت به دامن ریزد
خوشه چین کجا دست حسرت زند بر دامان
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا تَدَايَنْتُمْ بِدَيْنٍ إِلَى أَجَلٍ مُسَمًّى فَاكْتُبُوهُ وَلْيَكْتُبْ بَيْنَكُمْ كَاتِبٌ بِالْعَدْلِ وَلا يَأْبَ كَاتِبٌ أَنْ يَكْتُبَ كَمَاعَلَّمَهُ اللَّهُ فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئًا فَإِنْ كَانَ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا أَوْ لا يَسْتَطِيعُ أَنْ يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ وَاسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِنْ رِجَالِكُمْ فَإِنْ لَمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِفَرَجُلٌ وَامْرَأَتَانِ مِمَّنْ تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاءِ أَنْ تَضِلَّ إِحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَاهُمَا الأخْرَى وَلا يَأْبَ الشُّهَدَاءُ إِذَا مَا دُعُواوَلا تَسْأَمُوا أَنْ تَكْتُبُوهُ صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا إِلَى أَجَلِهِ ذَلِكُمْ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ وَأَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَأَدْنَى أَلا تَرْتَابُوا إِلا أَنْتَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلا تَكْتُبُوهَا وَأَشْهِدُوا إِذَا تَبَايَعْتُمْ وَلا يُضَارَّ كَاتِبٌ وَلا شَهِيدٌوَإِنْ تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَيُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ (٢٨٢)سوره مبارکه بقره
|